کار و فناوری  مشگين سبز

كارشناسان برآورد می‌كنند كه ژانويه‌ 2004، كرم مای دوم (Mydoom worm) حدود 250 هزار رايانه را طی يك روز آلوده كرد. مارس 1999، ويروس مليسا (Melissa virus) به قدری قدرتمند بود كه مايكروسافت و تعداد ديگری از شركت‌های بزرگ را وادار كرد تا سيستم‌های پست الكترونيك خود را خاموش كنند تا زماني كه بتوانند آن ويروس را محصور كنند. سال 2000، ويروس آی لاو يو (I LOVE YOU virus) اثر مخرب مشابهی را در پی داشت. ژانويه 2007، كرمی‌به نام استورم (Storm) ظاهر شد که در اكتبر همان سال، كارشناسان برآورد كردند كه بيش از 50 ميليون رايانه را آلوده کرد. اين رقم بسيار چشمگيری است وقتی در نظر می‌گيريد كه بسياری از ويروس‌ها به طور شگفت‌انگيزی ساده هستند.

هنگامی‌كه به اخبار گوش می‌دهيد، مطالب زيادی در مورد انواع مختلف آلودگي‌های الكترونيك می‌شنويد. رايج‌ترين آنها عبارتند از:

ويروس‌ها: ويروس يك قطعه نرم‌افزار كوچك است كه روی برنامه‌های ديگر اجرا می‌شود. مثلا يك ويروس ممكن است خود را به برنامه‌ای مانند صفحه‌ گسترده متصل كند و هر بار كه برنامه‌ صفحه‌ گسترده اجرا می‌شود، آن ويروس هم اجرا می‌شود و اين فرصت را پيدا می‌كند تا با اتصال به برنامه‌ ديگری تكثير شود يا به رايانه آسيب برساند.

ويروس‌های پست الكترونيكی: ويروس پست الكترونيك به صورت يك ضميمه در پيام‌ها فرستاده می‌شود و معمولا با ارسال‌كردن خود به طور خودكار به چند نفر در فهرست نشانی‌های الكترونيك، خود را تكثير می‌كند. بعضی از ويروس‌های پست الكترونيك حتی به 2 بار كليك هم نياز ندارند. زماني كه شما پيام آلوده را در قاب پيش‌نمايش نرم‌افزار ایمیل خود می‌بينيد، آنها كار خود را آغاز می‌كنند.

اسب‌های تروجان: اسب تروجان در حقيقت يك برنامه‌ رايانه‌ای است. اين برنامه اظهار می‌كند كه يك عمل را انجام می‌دهد (ممكن است تظاهر كند كه يك بازی باشد)، اما در عوض هنگامي كه آن را اجرا می‌كنيد به رايانه‌ شما آسيب وارد می‌كند (امكان دارد ديسك سخت رايانه را پاك كند). اسب‌های تروجان به‌هيچ‌وجه نمی‌توانند به صورت خودكار تكثير شوند.

كرم‌ها: كرم، قطعه‌ كوچكی از نرم‌افزار است كه از شبكه‌های رايانه‌ای و حفره‌های امنيتی برای تكثير خود استفاده می‌كند. يك كپی از كرم، شبكه را برای دستگاه ديگری كه حفره امنيتی مخصوصی دارد، بررسی می‌كند. اين كرم با استفاده از حفره‌ امنيتی، خود را در دستگاه جديد كپی كرده سپس از آنجا شروع به تكثير خود می‌كند.

ويروس‌های رايانه‌ای را به اين علت ويروس می‌نامند كه دارای بعضی از ويژگی‌های ويروس‌های زيستی هستند. ويروس رايانه‌ای از رايانه‌ای به رايانه‌ ديگر انتقال می‌يابد همانند ويروس زيستی كه از شخصی به شخص ديگر منتقل می‌شود.

برخلاف سلول، يك ويروس به‌تنهايی هيچ راهی برای تكثير خود ندارد. در عوض، ويروس زيستی بايد DNA خود را درون يك سلول تزريق كند. سپس آن DNA ويروسی از دستگاه موجود در سلول برای تكثير خود استفاده می‌كند. در برخی موارد، سلول آنقدر پر از اجزای ويروسی می‌شود كه از هم پاشيده شده و آن ويروس را آزاد می‌كند. در موارد ديگر، اجزای سلول جديد يكی پس از ديگری از سلول جوانه می‌زنند و آن سلول زنده می‌ماند.

ويروس رايانه‌ای دارای برخی از اين ويژگی‌هاست. اين ويروس برای شروع كار خود، به يك برنامه يا سند متصل می‌شود و هنگامي كه آن برنامه اجرا می‌شود، ويروس می‌تواند برنامه‌ها يا سندهای ديگر را هم آلوده كند. بدون شك شباهت‌های بين ويروس‌های رايانه‌ای و زيستی كمی‌ اغراق‌آميز است، اما شباهت‌ها به اندازه‌ای هست كه عنوان ويروس روی آن بماند.

انسان‌ها ويروس‌های رايانه‌ای را می‌نويسند. برای اين كار بايد كدهايی را بنويسند و برای آن كه مطمئن شوند بخوبی كار می‌كند و منتشر می‌شود، آن را آزمايش سپس منتشر می‌کنند. آنها همچنين مراحل حمله‌ ويروس را طراحی می‌كنند كه ممكن است پيغامی ‌احمقانه يا خرابی ديسك سخت را در بر داشته باشد. چرا آنها اين كار را می‌كنند؟

حداقل 3 دليل برای اين كار وجود دارد. اولين دليل همان خصوصيات روحی است كه خرابكارها را تحريك می‌كند. چرا يك شخص دوست دارد شيشه‌ ماشين ديگران را بشكند، روی ساختمان‌ها شكل‌های گوناگون بكشد يا جنگلی زيبا را به آتش بكشد. برای بعضی انسان‌ها اين كارها هيجان‌آور است. اگر اين گونه افراد از برنامه‌نويسی رايانه شناخت داشته باشند ممكن است انرژی خود را صرف ساختن ويروس‌های مخرب كنند.

دليل دوم مربوط به هيجان تماشای انفجار اشيا می‌شود. بعضی از افراد علاقه‌ شديدی به انفجار و متلاشی‌شدن ماشين‌ها دارند. ساختن يك ويروس شباهت كمی‌به ساخت باروت و بمب دارد! به اين صورت كه بمبی درون يك رايانه می‌سازد و هرچه رايانه‌های بيشتری را آلوده كند، انفجار آن هيجان بيشتری خواهد داشت.

سومين دليل آن شامل هيجان انجام آن کار می‌شود. اگر شما برنامه‌نويس هستيد كه متوجه يك حفره‌ امنيتی می‌شود كه می‌توان از آن استفاده كرد، در واقع تحريك می‌شويد قبل از اين كه شخص ديگری اين كار را انجام دهد، از آن حفره بهره ببريد.

تخريب همه چيز در ديسك سخت يك فرد آسيبی جدی است. واداركردن يك شركت بزرگ به هزینه‌کردن هزاران ساعت برای پاكسازی كامل در پی حمله‌ يك ويروس، آسيبی جدی به شمار می‌رود. حتی يك پيغام احمقانه آسيبی جدی است برای اين كه يك نفر بايد وقتش را تلف كند تا از دست آن پيغام‌ها خلاص شود. به همين دليل، دستگاه قضايی درصدد است تا مجازات‌های سخت‌تری برای افرادی كه اين ويروس‌ها را می‌سازند اعمال كند.

در این مقاله تا حدودی با ویروس‌ها آشنا شدیم و دریافتیم که آنها از کجا می‌آیند و چگونه کار می‌کنند. در مقاله‌های بعد راجع به تاریخچه ویروس‌ها و تحول آنها تا ویروس‌های امروزی بحث می‌کنیم و با جزئیات بیشتر آنها را تحت بررسی قرار می‌دهیم. در آخر به شما خواهیم گفت که چگونه می‌توانید خود را در مقابل آنها محافظت کنید تا سیستمی‌ سالم و پاک داشته باشید.

منبع: www.howstuffworks.com

كارشناسان برآورد می‌كنند كه ژانويه‌ 2004، كرم مای دوم (Mydoom worm) حدود 250 هزار رايانه را طی يك روز آلوده كرد. مارس 1999، ويروس مليسا (Melissa virus) به قدری قدرتمند بود كه مايكروسافت و تعداد ديگری از شركت‌های بزرگ را وادار كرد تا سيستم‌های پست الكترونيك خود را خاموش كنند تا زماني كه بتوانند آن ويروس را محصور كنند. سال 2000، ويروس آی لاو يو (I LOVE YOU virus) اثر مخرب مشابهی را در پی داشت. ژانويه 2007، كرمی‌به نام استورم (Storm) ظاهر شد که در اكتبر همان سال، كارشناسان برآورد كردند كه بيش از 50 ميليون رايانه را آلوده کرد. اين رقم بسيار چشمگيری است وقتی در نظر می‌گيريد كه بسياری از ويروس‌ها به طور شگفت‌انگيزی ساده هستند.

هنگامی‌كه به اخبار گوش می‌دهيد، مطالب زيادی در مورد انواع مختلف آلودگي‌های الكترونيك می‌شنويد. رايج‌ترين آنها عبارتند از:

ويروس‌ها: ويروس يك قطعه نرم‌افزار كوچك است كه روی برنامه‌های ديگر اجرا می‌شود. مثلا يك ويروس ممكن است خود را به برنامه‌ای مانند صفحه‌ گسترده متصل كند و هر بار كه برنامه‌ صفحه‌ گسترده اجرا می‌شود، آن ويروس هم اجرا می‌شود و اين فرصت را پيدا می‌كند تا با اتصال به برنامه‌ ديگری تكثير شود يا به رايانه آسيب برساند.

ويروس‌های پست الكترونيكی: ويروس پست الكترونيك به صورت يك ضميمه در پيام‌ها فرستاده می‌شود و معمولا با ارسال‌كردن خود به طور خودكار به چند نفر در فهرست نشانی‌های الكترونيك، خود را تكثير می‌كند. بعضی از ويروس‌های پست الكترونيك حتی به 2 بار كليك هم نياز ندارند. زماني كه شما پيام آلوده را در قاب پيش‌نمايش نرم‌افزار ایمیل خود می‌بينيد، آنها كار خود را آغاز می‌كنند.

اسب‌های تروجان: اسب تروجان در حقيقت يك برنامه‌ رايانه‌ای است. اين برنامه اظهار می‌كند كه يك عمل را انجام می‌دهد (ممكن است تظاهر كند كه يك بازی باشد)، اما در عوض هنگامي كه آن را اجرا می‌كنيد به رايانه‌ شما آسيب وارد می‌كند (امكان دارد ديسك سخت رايانه را پاك كند). اسب‌های تروجان به‌هيچ‌وجه نمی‌توانند به صورت خودكار تكثير شوند.

كرم‌ها: كرم، قطعه‌ كوچكی از نرم‌افزار است كه از شبكه‌های رايانه‌ای و حفره‌های امنيتی برای تكثير خود استفاده می‌كند. يك كپی از كرم، شبكه را برای دستگاه ديگری كه حفره امنيتی مخصوصی دارد، بررسی می‌كند. اين كرم با استفاده از حفره‌ امنيتی، خود را در دستگاه جديد كپی كرده سپس از آنجا شروع به تكثير خود می‌كند.

ويروس‌های رايانه‌ای را به اين علت ويروس می‌نامند كه دارای بعضی از ويژگی‌های ويروس‌های زيستی هستند. ويروس رايانه‌ای از رايانه‌ای به رايانه‌ ديگر انتقال می‌يابد همانند ويروس زيستی كه از شخصی به شخص ديگر منتقل می‌شود.

برخلاف سلول، يك ويروس به‌تنهايی هيچ راهی برای تكثير خود ندارد. در عوض، ويروس زيستی بايد DNA خود را درون يك سلول تزريق كند. سپس آن DNA ويروسی از دستگاه موجود در سلول برای تكثير خود استفاده می‌كند. در برخی موارد، سلول آنقدر پر از اجزای ويروسی می‌شود كه از هم پاشيده شده و آن ويروس را آزاد می‌كند. در موارد ديگر، اجزای سلول جديد يكی پس از ديگری از سلول جوانه می‌زنند و آن سلول زنده می‌ماند.

ويروس رايانه‌ای دارای برخی از اين ويژگی‌هاست. اين ويروس برای شروع كار خود، به يك برنامه يا سند متصل می‌شود و هنگامي كه آن برنامه اجرا می‌شود، ويروس می‌تواند برنامه‌ها يا سندهای ديگر را هم آلوده كند. بدون شك شباهت‌های بين ويروس‌های رايانه‌ای و زيستی كمی‌ اغراق‌آميز است، اما شباهت‌ها به اندازه‌ای هست كه عنوان ويروس روی آن بماند.

انسان‌ها ويروس‌های رايانه‌ای را می‌نويسند. برای اين كار بايد كدهايی را بنويسند و برای آن كه مطمئن شوند بخوبی كار می‌كند و منتشر می‌شود، آن را آزمايش سپس منتشر می‌کنند. آنها همچنين مراحل حمله‌ ويروس را طراحی می‌كنند كه ممكن است پيغامی ‌احمقانه يا خرابی ديسك سخت را در بر داشته باشد. چرا آنها اين كار را می‌كنند؟

حداقل 3 دليل برای اين كار وجود دارد. اولين دليل همان خصوصيات روحی است كه خرابكارها را تحريك می‌كند. چرا يك شخص دوست دارد شيشه‌ ماشين ديگران را بشكند، روی ساختمان‌ها شكل‌های گوناگون بكشد يا جنگلی زيبا را به آتش بكشد. برای بعضی انسان‌ها اين كارها هيجان‌آور است. اگر اين گونه افراد از برنامه‌نويسی رايانه شناخت داشته باشند ممكن است انرژی خود را صرف ساختن ويروس‌های مخرب كنند.

دليل دوم مربوط به هيجان تماشای انفجار اشيا می‌شود. بعضی از افراد علاقه‌ شديدی به انفجار و متلاشی‌شدن ماشين‌ها دارند. ساختن يك ويروس شباهت كمی‌به ساخت باروت و بمب دارد! به اين صورت كه بمبی درون يك رايانه می‌سازد و هرچه رايانه‌های بيشتری را آلوده كند، انفجار آن هيجان بيشتری خواهد داشت.

سومين دليل آن شامل هيجان انجام آن کار می‌شود. اگر شما برنامه‌نويس هستيد كه متوجه يك حفره‌ امنيتی می‌شود كه می‌توان از آن استفاده كرد، در واقع تحريك می‌شويد قبل از اين كه شخص ديگری اين كار را انجام دهد، از آن حفره بهره ببريد.

تخريب همه چيز در ديسك سخت يك فرد آسيبی جدی است. واداركردن يك شركت بزرگ به هزینه‌کردن هزاران ساعت برای پاكسازی كامل در پی حمله‌ يك ويروس، آسيبی جدی به شمار می‌رود. حتی يك پيغام احمقانه آسيبی جدی است برای اين كه يك نفر بايد وقتش را تلف كند تا از دست آن پيغام‌ها خلاص شود. به همين دليل، دستگاه قضايی درصدد است تا مجازات‌های سخت‌تری برای افرادی كه اين ويروس‌ها را می‌سازند اعمال كند.

در این مقاله تا حدودی با ویروس‌ها آشنا شدیم و دریافتیم که آنها از کجا می‌آیند و چگونه کار می‌کنند. در مقاله‌های بعد راجع به تاریخچه ویروس‌ها و تحول آنها تا ویروس‌های امروزی بحث می‌کنیم و با جزئیات بیشتر آنها را تحت بررسی قرار می‌دهیم. در آخر به شما خواهیم گفت که چگونه می‌توانید خود را در مقابل آنها محافظت کنید تا سیستمی‌ سالم و پاک داشته باشید.

منبع: www.howstuffworks.com